Psi adventus - autor: Tadeusz B. Dobrzyński

Istnieje chyba dla psich dusz
po życiu psim i niebo psie,
wiedzie je tam psi anioł stróż
na smyczy z gwiazd, kto wie ...

Poczłapią ze spuszczonym łbem
pod psiego nieba bramę,
zawyją „byłem do-obrym psem!”
i w psi uderzą lament.

Zlituje się psi święty Piotr,
uchyli na wpół wrota:
„Wnijdźcie, rasowy najpierw miot,
a potem psia hołota.

Kagańców ni psich innych pęt
na kark wam nie założę,
wiem, że czujecie do nich wstręt,
zdejmijcie też obroże!

Służyły wam w żywotach psich
na ziemskim psim padole,
tu niebo psie, zrobimy z nich
nad łbami aureole.”

Rozłoży się na wyrkach z chmur
czereda psów zziajana,
czekając w męce psiego snu
jak wpierw – na przyjście pana.

***

Nigdy Was nie zapomnę!